ACİL!

düşüncelerimi birebir aktarma yazısına hoşgeldiniz sevgili okur.

öncelikle yağmurlu bir izmit akşamında mor ve ötesi dinleyerek bir yandan kahve içerek keyif yapıyorum.

perdeleri sıyırmalı evlerin arasından görebildiğimiz kadar gri gökyüzünün hüznünde boğulmaya sizi davet ediyorum. ne yazsam acaba diye düşünürken aklıma tabii ki bir konu gelmedi. neyse ki burası bir günlük hadi o zaman devam edelim. 

Bu yazı geçmişi seven ama değiştirmek isteyen, anı yaşayamayan, gelecekten korkan insanlar içindir.

Geldik yine hayatımın dönüm noktası sayılabilecek yılına.  karamsarlık ve kararsızlık denizinde boğulmadan bu seneyi nasıl atlatacağım konusunda en ufak bir fikrim yok. 

işin aslı benim kendi hakkımda bir fikrim yok aman sanki kimin var ki? 

ama bu kız ne iş yapacak? nerede yaşayacak? soru işaretleri bıdı bıdılar vızıltılar zzzz.

kaçabildiğim kadar kaçsam da bir yerden sonra beyaz ışığı görmeyeceğimi biliyorum.

daha mutlu olamam dinlerken bu yazıyı yazmam ise harika bir detay. 

blogumu açtığım günü hatırlıyorum üniversite birinci sınıfı yeni bitirmiştim. ne hevesliydim yahu.

sonra ne mi oldu tüm hevesli başlangıçlarım gibi bu da son buldu

neyse ki arada bir girip hareketlendiriyorum.

benim bu sıkılma huyumu ne yapacağız ya 

buna acil çözüm bulmamız gerekiyor

acilll!