gülümseyin çekiyorum!

hayat garip hayat kimsenin anlamadığı bir döngü.doğarsın,yaşarsın ve ölürsün.yaşadığın hayata yaşamak denirse elbet.istediğin şeyler olmaz,istemezsin bir anda olur verir.günlerini bir amaç uğruna geçirirsin.bazen de sonbaharın getirdiği kahverengili turunculu günler yaşarsın.yataktan çıkmak istemezsin,kaç tane kahve içtiğini sayamazsın.yapmak istediğin zibilyon tane şey varken sen yapmazsın.istersin ama.aklında hep düşünceler hep ya şöyle olsalar ya böyle olsalar ama adım atmak çok zordur.kendinle konuşmaktan yorulursun.ben de çok yoruldum.kendimle konuşmaktan yorulduğum kadar insanlarla uğraşmaktan yoruldum.kendimi bulmaya çıktığım bu yaşlarda saçlarımdaki beyazları sayar oldum.üzüldüm,ağladım,korktum,yastığıma sığındım,sevdiklerime yaslanmaktan bitap düştüm.çıkılmaz yollara girdim ya da sürüklendim.sorunlar rüzgarlı bir günde saçlarımın boğazıma dolandığı gibi dolandı.önümü görmeye çalıştım çok pusluydu.açılmaya başladı mı? bilemiyorum.bir şarkı açtım,kahvemi hazırladım,sosyal medyada boğulmaya gidiyorum şimdi.insanların mutluluğundan bir şeyler çıkarmaya,belki de kendimi onların mutluluğunda depresyona sürüklemeye.biliyorum sizde benim gibisiniz hangimiz değiliz ki? evet,şimdi bir poz verelim bakalım,gülümseyin çekiyorum.